مفهوم: ADX (شاخص میانگین حرکت جهت‌دار) اندیکاتوری است که قدرت روند را اندازه می‌گیرد، نه جهت آن. این خط معمولا همراه با دو خط کمکی +DI و -DI رسم می‌شود که جهت روند صعودی یا نزولی را نشان می‌دهند. خودِ ADX هرچه بالاتر و رو به رشد باشد، یعنی روند جاری (صعودی یا نزولی) قوی‌تر است؛ هرچه پایین‌تر و راکد باشد، یعنی بازار در فاز بی‌روند و نوسانی (رنج) قرار دارد.
چرا مهم است: بیشترِ ضررهای معامله‌گرانی که از ابزارهای روندی مثل میانگین متحرک یا شکست سطوح استفاده می‌کنند، در بازارهای بی‌روند اتفاق می‌افتد، جایی که سیگنال‌ها پشت‌سرهم کاذب از آب درمی‌آیند. ADX به شما می‌گوید قبل از ورود، اصلا بازار در فاز روند هست یا نه، و همین یک تصمیم، می‌تواند تعداد معاملات اشتباه را به شکل محسوسی کم کند.
نحوه استفاده: وقتی ADX پایین و کم‌شیب حرکت می‌کند، بهتر است به‌جای استراتژی‌های روندی، از ابزارهای نوسان‌گیر در محدوده استفاده کنید. وقتی ADX شروع به شیب گرفتن رو به بالا می‌کند، یعنی روندی در حال شکل‌گیری یا تقویت است. جهت آن روند را با مقایسه +DI و -DI می‌فهمید: عبور +DI از بالای -DI نشانه روند صعودی و عبور برعکس نشانه روند نزولی است. وقتی ADX از نقطه اوج خودش برمی‌گردد و افت می‌کند، معمولا هشداری برای تضعیف روند و زمان مناسب برای سفت‌کردن حد ضرر یا بازبینی پوزیشن است.
مثال: فرض کنید در نمودار روزانه یک رمزارز، هفته‌ها ADX پایین و تقریبا صاف حرکت کرده و قیمت هم در یک کانال باریک نوسان داشته است. ناگهان ADX شیب رو به بالا می‌گیرد و هم‌زمان +DI از زیر -DI عبور کرده و بالاتر می‌رود. این ترکیب نشان می‌دهد فشار خریداران در حال غلبه است و یک روند صعودی تازه در حال شکل‌گیری است. معامله‌گر می‌تواند با تایید گرفتن از کندل‌ها یا سطح حمایت نزدیک، وارد پوزیشن خرید شود و تا زمانی که ADX رشد می‌کند و +DI بالای -DI باقی می‌ماند، پوزیشن را نگه دارد.
این خبر ترجمه و بازنویسی گزارشی از tradeyar با عنوان اصلی «ADX: ابزار سنجش قدرت روند، نه جهت آن» است. تحلیل و جمع‌بندی فارسی از تریدیار است.