نرخ فاندینگ لحظه‌ای

قرارداد دائمی سررسید ندارد، پس چیزی لازم است تا قیمتش از قیمت نقدی فاصله نگیرد. آن چیز فاندینگ است: هر چند ساعت یک‌بار، یک طرف بازار به طرف دیگر پول می‌دهد. اگر نرخ مثبت باشد لانگ‌ها به شورت‌ها می‌پردازند، و اگر منفی باشد شورت‌ها به لانگ‌ها. این پول به صرافی نمی‌رسد؛ بین معامله‌گرها جابه‌جا می‌شود.

در صرافی LBank و بیشتر صرافی‌ها هر ۸ ساعت، یعنی سه بار در روز. مبلغ بر اساس اندازهٔ کل پوزیشن شما محاسبه می‌شود، نه بر اساس مارجینی که گذاشته‌اید — به همین دلیل با اهرم بالا، فاندینگ نسبت به سرمایه‌تان چند برابر بزرگ‌تر حس می‌شود.

یعنی قیمت قرارداد دائمی بالاتر از قیمت نقدی است و بازار به سمت خرید سنگین شده. در این حالت اگر پوزیشن لانگ باز داشته باشید، در هر دوره مبلغی از حساب شما کم و به شورت‌ها داده می‌شود. نرخ منفی دقیقاً برعکس است.

نرخ هر دوره را در سه ضرب می‌کنیم، چون تسویه هر ۸ ساعت انجام می‌شود. این یک عدد محاسبه‌شده است نه عدد اعلامی صرافی، و ما این را همان‌جا کنار ستون می‌نویسیم. بازهٔ تسویهٔ هر نماد روی جریان دادهٔ عمومی صرافی منتشر نمی‌شود، بنابراین اگر نمادی بازهٔ متفاوتی داشته باشد این ستون برای آن نماد دقیق نیست؛ ستون اول همیشه عدد مستقیم و بی‌واسطهٔ صرافی است.

چون صرافی برای آن ابزار نرخ فاندینگ منتشر نکرده است. ما به‌جای آن صفر نمی‌گذاریم و آن نماد را در جدول نمی‌شماریم؛ تعداد نمادهای بدون نرخ منتشرشده بالای جدول نوشته شده است.

دو استفادهٔ عملی دارد. اول، هزینهٔ نگه‌داری پوزیشن: اگر نرخ روی نماد شما بالا باشد و بخواهید چند روز پوزیشن را نگه دارید، فاندینگ می‌تواند بخش قابل‌توجهی از سود را ببلعد. دوم، سنجش احساسات بازار: نرخ‌های به‌شدت مثبت یعنی جمعیت زیادی با اهرم لانگ کرده‌اند، که خودش یک ریسک است.