شکست کف هزینه تولید بیت‌کوین؛ ماینرها به دو دسته بازمانده و فروشنده تقسیم شدند

با سقوط قیمت بیت‌کوین به زیر آستانه هزینه تولید برای بسیاری از ماینرها، صنعت استخراج وارد یک مرحله بحرانی و انتخابی شده است. این وضعیت ماینرها را به دو دسته کاملاً متمایز تقسیم کرده: آن‌هایی که با ذخایر کافی، هزینه عملیاتی پایین یا دسترسی به برق ارزان می‌توانند دوام بیاورند، و آن‌هایی که برای تأمین نقدینگی مجبور به فروش ذخایر بیت‌کوین خود هستند. کف هزینه تولید یا «Production Cost Floor» معیاری است که نشان می‌دهد استخراج هر بیت‌کوین چقدر هزینه دارد. وقتی قیمت بازار به زیر این رقم می‌رود، ماینرها عملاً با زیان کار می‌کنند. بر اساس تحلیل‌های اخیر، هزینه میانگین تولید برای ماینرهای صنعتی بزرگ در محدوده ۵۵ تا ۸۵ هزار دلار برآورد می‌شود که بسته به نوع دستگاه، قیمت برق و موقعیت جغرافیایی متفاوت است. ماینرهایی که هزینه‌های پایین‌تری دارند — به‌ویژه آن‌هایی که از انرژی‌های تجدیدپذیر یا برق یارانه‌ای بهره می‌برند — در این شرایط همچنان سودآور باقی می‌مانند. اما ماینرهای کوچک‌تر یا آن‌هایی که با نرخ‌های بالاتر برق کار می‌کنند، به‌تدریج مجبور به خروج از بازار یا فروش ذخایر انباشته خود می‌شوند. این فشار فروش از سوی ماینرهای ضعیف‌تر می‌تواند فشار نزولی بیشتری بر قیمت بیت‌کوین وارد کند و چرخه‌ای منفی ایجاد نماید. از سوی دیگر، خروج ماینرهای ضعیف باعث کاهش هش‌ریت و در نتیجه کاهش سختی استخراج می‌شود که به نفع بازماندگان خواهد بود. تریدرها باید به الگوی رفتار ماینرها توجه ویژه داشته باشند؛ داده‌های آنچین مانند «Miner Outflow» و «Miner Reserve» می‌توانند سیگنال‌های ارزشمندی درباره فشار فروش احتمالی در کوتاه‌مدت ارائه دهند. تجربه دوره‌های مشابه نشان می‌دهد که پس از تسلیم ماینرها یا «Miner Capitulation»، بازار معمولاً به کف می‌رسد و زمینه برای بازگشت فراهم می‌شود.