بنیاد اتریوم در نقشه راه جدید خود اعلام کرده که قصد دارد شبکه لایه 1 اتریوم را تا دسامبر 2029 در برابر تهدید رایانههای کوانتومی مقاوم کند. این برنامه هر سه بخش اصلی شبکه، یعنی لایههای اجرا، اجماع و داده را در بر میگیرد و قرار است پیش از عملیاتی شدن رایانههای کوانتومی قدرتمند اجرا شود.
خوشه پروتکل بنیاد اتریوم این هدف را بهعنوان یک ضربالاجل داخلی تعیین کرده است، چراکه زمان وقوع آنچه «روز کوانتومی» (Q-Day) نامیده میشود، قابل پیشبینی نیست. این بنیاد احتمال ظهور رایانههای کوانتومی بهاندازه کافی قدرتمند تا سال 2030 را در نظر گرفته، اما معتقد است ممکن است چنین پیشرفتی دیرتر اتفاق بیفتد.
رایانههای کوانتومی پیشرفته میتوانند در آینده برخی از الگوریتمهای رمزنگاری مورد استفاده در شبکههای بلاکچینی را تهدید کنند. به همین دلیل، بنیاد اتریوم قصد دارد پیش از عملی شدن این تهدید، سازوکارهای آسیبپذیر را با فناوریهای مقاوم در برابر کوانتوم جایگزین کند.
این برنامه شامل تغییراتی در سیستم تراکنشها، اجماع و دسترسی به دادهها و همچنین استفاده از طرحهای امضای پساکوانتومی است. ویتالیک بوترین، همبنیانگذار اتریوم، پیشتر امضاهای BLS در لایه اجماع، دسترسی به داده مبتنی بر KZG، امضاهای ECDSA و برخی سازوکارهای اثبات در سطح اپلیکیشن را از بخشهایی دانسته بود که در برابر رایانههای کوانتومی آسیبپذیر هستند.
بنیاد اتریوم اعلام کرده ضربالاجل دسامبر 2029 دستکم تا ژانویه 2027 قابل مذاکره نخواهد بود و در آن زمان، روند پیشرفت فناوری و تهدید کوانتومی دوباره ارزیابی میشود.
ارتقای هگوتا (Hegota) خود یک فورک مقاوم در برابر کوانتوم نیست، اما بنیاد اتریوم آن را یکی از پیشنیازهای مهم برای رسیدن به این هدف میداند. توسعهدهندگان اتریوم نیز در حال حاضر فهرستی از 62 پیشنهاد بهبود مختلف را تهیه کردهاند که میتوانند در این ارتقا جا بگیرند.
در نقشه راه هگوتا، پیشنهاد FOCIL با شناسه EIP-7805 در لایه اجماع و تراکنشهای فریم (Frame Transactions) با شناسه EIP-8141 در لایه اجرا در بالاترین سطح اولویت قرار گرفتهاند. EIP-8141 همچنین امکان پرداخت کارمزد تراکنشها با توکنهای ERC-20 را فراهم میکند، بهگونهای که کاربران برای پرداخت کارمزد لزوماً نیازی به نگهداری اتریوم در کیف پول خود نداشته باشند.
در حال حاضر اتریوم بهروزرسانی گلامستردم را پیشروی خود میبیند که برای دسامبر 2026 هدفگذاری شده است. بر اساس یکی از مسیرهای پیشنهادی، اتریوم میتواند پنج هاردفورک پس از آن به آمادگی کامل پساکوانتومی برسد. مسیر دیگر، دستیابی تدریجی به حداقل سطح مقاومت در برابر کوانتوم را با فاصلههای 12ماهه دنبال میکند.
بنیاد اتریوم با تعیین این ضربالاجل تلاش میکند فرآیند مهاجرت به فناوریهای مقاوم در برابر کوانتوم را پیش از تبدیل شدن این تهدید به یک مشکل فوری آغاز کند.