همه‌چیز دارد پرپ می‌شود؛ گسترش قراردادهای دائمی به تمام دارایی‌ها

قراردادهای دائمی (Perpetual Futures) یا «پرپ» که زمانی ابزار انحصاری بازار کریپتو بودند، اکنون در مسیری سریع به یکی از ساختارهای مسلط معاملاتی در طیف گسترده‌ای از دارایی‌ها تبدیل می‌شوند. از سهام شرکت‌های فناوری مانند Nvidia و SK Hynix گرفته تا شاخص‌های بورسی، کالاها و فارکس — پلتفرم‌هایی مانند Hyperliquid و رقبای نوظهور آن‌ها در حال ساختن بازارهای پرپ روی تقریباً هر چیزی هستند که قیمت‌پذیر باشد. جذابیت اصلی پرپ‌ها ساختار بدون تاریخ انقضا است؛ تریدر نیازی به رول‌اوور ندارد و از طریق مکانیزم نرخ تامین مالی (Funding Rate) قیمت قرارداد به دارایی پایه متصل می‌ماند. این ویژگی در کنار اهرم بالا، محبوبیت زیادی در بین معامله‌گران کوتاه‌مدت ایجاد کرده است. حالا همین مدل دارد از دروازه‌های کریپتو عبور می‌کند و به بازارهای سنتی نفوذ می‌کند — البته نه از طریق صرافی‌های رسمی، بلکه از مسیر پروتکل‌های غیرمتمرکز. این روند پیامدهای مهمی برای تریدرهای ایرانی دارد: دسترسی به بازارهایی که قبلاً از دسترس خارج بودند (مثل سهام آمریکا) از طریق پلتفرم‌های آشنای کریپتو ممکن می‌شود. اما نقدینگی این بازارهای تازه‌تاسیس هنوز کم است و همین کمبود نقدینگی ریسک سقوط‌های ناگهانی را بالا می‌برد — همان‌طور که در ماجرای سقوط پرپ SK Hynix به ۹۰۰ دلار در Hyperliquid دیده شد. از منظر نظارتی نیز فشار در حال افزایش است. نهادهایی مانند CME و CFTC در حال بحث درباره چارچوب قانونی برای پرپ‌های آنچین هستند و ریسک‌های مالیاتی پیچیده‌ای در آمریکا در دست بررسی است. گسترش پرپ به هر دارایی ممکن، بازارهای مالی را دموکراتیک‌تر می‌کند، اما رگولاتورها احتمالاً این فضا را بدون دخالت رها نخواهند کرد.