مایکل سیلور، بنیانگذار شرکت استراتژی (سابقاً مایکرواستراتژی)، با راهاندازی یک «حلقه سرمایه» حدود 2 میلیارد دلاری، بهآرامی در حال تغییر قواعد سنتی مالکیت بیتکوین است. این ساختار مالی بر پایه انتشار پیاپی ابزارهایی مانند اوراق قابل تبدیل، سهام ممتاز (از جمله STRK، STRF و STRD) و برنامههای عرضه سهام بازار باز (ATM) بنا شده است؛ سرمایه حاصل از این ابزارها صرف خرید بیتکوین بیشتر میشود و بیتکوینهای نگهداشتهشده در ترازنامه، خود بهعنوان وثیقه یا پشتوانه برای انتشارهای بعدی عمل میکنند. نتیجه، یک چرخه خودتقویتکننده است که بدون نیاز به سود عملیاتی واقعی، امکان انباشت پیوسته بیتکوین را فراهم میکند. تحلیلگران میگویند این مدل عملاً سهام شرکت را به یک ابزار اهرمی برای دسترسی به بیتکوین تبدیل کرده است؛ سرمایهگذاران بهجای خرید مستقیم دارایی، مالکیت غیرمستقیم و اهرمی از طریق سهام و اوراق ممتاز شرکت به دست میآورند. این رویکرد پرسشهای تازهای درباره ریسکهای پنهان در بازار مطرح کرده است، از جمله وابستگی این ساختار به تداوم اشتهای سرمایهگذاران برای اوراق ممتاز پرریسک، حساسیت آن به نوسانات قیمت بیتکوین، و احتمال فشار فروش اجباری در صورت افت شدید قیمت یا کاهش رتبه اعتباری. برخی کارشناسان هشدار میدهند که در صورت تنش در بازارهای بدهی یا کاهش تمایل سرمایهگذاران نهادی، این چرخه میتواند معکوس شود و به فروش گسترده بیتکوین توسط شرکتهای خزانهدار منجر شود. با این حال، طرفداران این مدل معتقدند تا زمانی که تقاضا برای اوراق سیلور ادامه دارد، این ساختار یک الگوی تکرارپذیر برای شرکتهای دیگر خواهد بود که بهطور فزاینده مالکیت شرکتی بیتکوین را از خرید ساده نقدی به مهندسی مالی پیچیده سوق میدهد.
این خبر ترجمه و بازنویسی گزارشی از cryptoslate با عنوان اصلی «How Saylor’s $2 billion capital loop is quietly rewriting the rules of Bitcoin ownership» است. تحلیل و جمعبندی فارسی از تریدیار است.