تحلیل اونس نقره؛ ۳ عامل مهم که در این هفته قیمت نقره را تعیین می‌کنند!

تحلیل اونس نقره؛ ۳ عامل مهم که در این هفته قیمت نقره را تعیین می‌کنند! پنج‌شنبه‌ای که گذشت، بازار جهانی نفت با جهش شدید ۷ درصدی همراه شد، در حالی که قیمت نقره سقوطی نزدیک به ۳ درصد را تجربه کرد. با این حال، صبح روز جمعه ورق برگشت؛ نفت برنت مجدداً به زیر ۱۰۰ دلار عقب‌نشینی کرد و قیمت نقره با رشد نزدیک به ۲ درصدی جان دوباره‌ای گرفت. این نوسان‌های متناقض تصادفی نیستند، بلکه نشان‌دهنده تفاوت عمیق میان چیزی است که بازار آتی کاغذی (Paper Futures Market) در روز پنج‌شنبه قیمت‌گذاری کرد، با آنچه خریداران فیزیکی در روز جمعه ترجیح دادند انجام دهند. به گزارش وب‌سایت گلدسیلور ( Goldsilver.com )، نقره پس از لمس کمترین قیمت روزانه یعنی ۵۷.۲۱ دلار در جریان فروش‌های تهاجمی پنج‌شنبه، در میانه معاملات روز جمعه با افزایشی تقریباً ۱.۶ درصدی نسبت به قیمت بسته شدن روز قبل (حدود ۵۸.۰۵ دلار)، خود را به مرز ۵۸.۹۵ دلار در هر اونس رساند. طلا نیز هم‌زمان رشد ملایم‌تر ۰.۷ درصدی را ثبت کرد و در حوالی ۴,۰۷۵ دلار معامله شد. با وجود نوسان شدیدی که در اواخر هفته رخ داد، هر دو فلز گران‌بها در مسیر ثبت سودهای هفتگی اندک قرار دارند. چرا نقره ناگهان در روز پنج‌شنبه سقوط کرد؟ سه رویداد کلیدی در روز پنج‌شنبه به‌طور هم‌زمان بر بازارها سایه انداختند: نیروهای حوثی در یمن به دو نفت‌کش سعودی به نام‌های انسیلیا (Encelia) و لیلا (Layla) در دریای سرخ حمله کردند. این حمله موجب شد نفت خام برنت با جهش صعودی ۷ درصدی در یک جلسه معاملاتی، برای نخستین بار از ماه مه از مرز ۱۰۰ دلار بگذرد و روی قیمت ۱۰۰.۶۹ دلار تثبیت شود. بانک مرکزی اروپا (ECB) نرخ بهره را در سطح ۲.۲۵ درصد ثابت نگه داشت، اما با اشاره به خطرات فزاینده تورم، درِ تصمیم‌گیری برای افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر را باز گذاشت. وزارت کار ایالات متحده گزارش داد آمار مدعیان اولیه بیکاری در هفته منتهی به ۱۸ جولای به ۱۸۷,۰۰۰ نفر کاهش یافته که کمترین میزان از سپتامبر ۱۹۶۹ به شمار می‌رود و بسیار پایین‌تر از پیش‌بینی قبلی (۲۱۲,۰۰۰ نفر) است. ترکیب این سه داده مهم، پیامی واحد به بازارهای کاغذی مخابره کرد: تورم همچنان سرسخت است، بازار کار قدرت بالایی دارد و دوران افزایش نرخ بهره هنوز به پایان نرسیده است. درنتیجه، ابزار فدواچ گروه سی‌ام‌ئی (CME FedWatch Tool) اکنون شانس افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در ماه سپتامبر را تقریباً ۸۱ درصد برآورد می‌کند. انتظارات برای بالا رفتن نرخ بهره، ارزش دلار را تقویت می‌کند و بازدهی اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا را بالا می‌برد. این چرخه در نهایت جذابیت دارایی‌های بدون بهره مانند نقره را تحت شعاع قرار می‌دهد. مسیر سقوط پنج‌شنبه بدین ترتیب شکل گرفت: شوک نفتی، ترس از تورم، بالا رفتن انتظارات کاهش نرخ بهره، تقویت دلار، رشد بازدهی اوراق قرضه و سرانجام نزول حدوداً ۳ درصدی قیمت نقره. چرا قیمت نقره علی‌رغم تازگی شوک نفتی صعود کرد؟ دلیل اصلی این بازگشت به تفاوت شرط‌بندی‌ها در بازار کاغذی و بازار فیزیکی در بازه‌های زمانی مختلف مربوط می‌شود. بازار معاوضه آتی کاغذی نقره را بر اساس احتمال افزایش نرخ بهره در ۵۶ روز آینده فروخت. در نقطه مقابل، خریداران فیزیکی تمرکز خود را روی جلسه آتی کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) در تاریخ ۲۸ و ۲۹ جولای گذاشته‌اند؛ جایی که طبق پیش‌بینی‌ها، تثبیت نرخ بهره تقریباً قطعی است. این واگرایی آشکار کاملاً آگاهانه شکل گرفته است. نفت برنت روز جمعه با عقب‌نشینی حدودی ۳ درصدی نسبت به قیمت ۱۰۰.۶۹ دلاری روز پنج‌شنبه، به زیر سطح ۱۰۰ دلار بازگشت. آرام شدن نسبی شوک نفتی تا حدی از فشار فرضی افزایش نرخ بهره در معاملات روز جمعه کاست. افزون بر این، جلسه فعلی فدرال رزرو جایی نیست که افزایش نرخ بهره در آن عملیاتی شود، بلکه تریدرها منتظرند ببینند آیا کوین وارش (Kevin Warsh)، رئیس فدرال رزرو، سیگنالی جدی درباره قطعی بودن افزایش نرخ‌ها در ماه سپتامبر صادر می‌کند یا خیر. این تمایز اهمیت بالایی دارد. صدور بیانیه‌ای ملایم همراه با حفظ نرخ بهره، بلافاصله فشار بازدهی واقعی اوراق قرضه را از روی دوش نقره برمی‌دارد. خریداران فیزیکی که نقره را در محدوده زیر ۵۸ دلار روز پنج‌شنبه شکار کردند، همین سناریو را پیش‌بینی کرده‌اند یا اساساً ریزش قیمت به زیر این سطوح حمایتی را با توجه به ساختار کلی عرضه نقره، بی‌اساس می‌دانند. در روز جمعه، نسبت طلا به نقره (Gold-Silver Ratio) از سطح ۷۰.۷۲ به ۶۹.۵ کاهش یافت. فلز نقره عملکردی به‌مراتب پویاتر از طلا نشان داد. میانگین تاریخی ۵۰ ساله این نسبت در حدود ۶۵ قرار دارد؛ این بدان معناست که نقره بر اساس معیارهای تاریخی همچنان نسبت به طلا در وضعیت کم‌ارزش ارزش‌گذاری‌شده (Undervalued) قرار دارد. نگاهی به فاکتور عرضه و تقاضا؛ کف واقعی نقره کجاست؟ بازار نقره در پنج سال گذشته به‌طور پیاپی با کسری عرضه مواجه بوده است. طبق گزارش بررسی جهانی نقره ۲۰۲۶ از سوی موسسه نقره (Silver Institute)، تنها در سال ۲۰۲۵ میزان کسری عرضه به ۴۶.۳ میلیون اونس رسید. تقاضای صنعتی حدود ۵۸ درصد از کل مصرف نقره را به خود اختصاص می‌دهد که بخش عمده آن به تولید پنل‌های خورشیدی، قطعات الکترونیکی و خودروهای برقی مربوط می‌شود. این تقاضای ملموس هیچ تغییری نکرده است و تولیدکنندگان بزرگ برنامه‌های خرید بلندمدت خود را بر اساس نوسان کاغذی دو روزه تغییر نمی‌دهند. همچنین، نقره در حال حاضر حدود ۵۱ درصد پایین‌تر از سقف تاریخی خود یعنی ۱۲۱.۶۲ دلار (ثبت‌شده در ژانویه ۲۰۲۶) معامله می‌شود. تحلیل‌گران نهادی نیز اهداف ساختاری خود را به دلیل ریزش مقطعی روز پنج‌شنبه دستخوش تغییر نکرده‌اند. پیش‌بینی اجماعی انجمن بازار شمش لندن (LBMA) برای سال ۲۰۲۶ بسیار بالاتر از قیمت‌های کنونی است و تیم تحلیل کالای بانک جی‌پی مورگان فرضیه پایه ۸۱ دلاری را برای نقره حفظ کرده است. داستان پشت پرده تفاوت بازار کاغذی و فیزیکی چیست؟ این شکاف عمیق بین سرعت نوسان بازار کاغذی و قطعیت بازار فیزیکی پدیده جدیدی نیست. ما پیش‌تر این رخداد را در هجوم فروش دوران کووید ۲۰۲۰ مشاهده کردیم؛ جایی که ارزش نقره کاغذی سقوط کرد اما حباب خرید فیزیکی سه‌برابر شد. در سال ۲۰۲۲ نیز افزایش تهاجمی نرخ بهره قیمت‌های آتی را سرکوب کرد، اما قیمت تمام‌شده در بازارهای فیزیکی با ثبات باقی ماند. در هردو سناریو، ارزیابی بازار فیزیکی پیش‌بینی دقیق‌تری از قیمت واقعی شش ماه بعد ارائه داد. سرمایه‌گذار آگاه با درک این تمایز، تسلیم نویزهای موقت بازار نمی‌شود و سبد بلندمدت خود را به‌خاطر نوسان جزیی قراردادهای آتی فدرال رزرو چوب حراج نمی‌زند. فلز گران‌بهایی با ساختار عرضه انقباضی، تقاضای صنعتی ۵۸ درصدی و اصلاح ۵۱ درصدی از سقف تاریخی، هرگز با یک جلسه معاملاتی تهاجمی به دلیل رویکردهای کلان اقتصادی، روند صعودی بلندمدت خود را برای همیشه از دست نمی‌دهد. خریداران فیزیکی بازار نیز در معاملات صبح امروز دقیقاً بر همین باور صحه گذاشتند. تریدرهای نقره باید کدام رویدادها را رصد کنند؟ در طول هفته آینده سه‌ محرک کلیدی در پیش است: تصمیم‌گیری فدرال رزرو در ۲۹ جولای: تمرکز اصلی نه بر روی خود نرخ بهره که ثبات آن حتمی است، بلکه روی لحن گفتار کوین وارش درباره ماه سپتامبر خواهد بود. سیگنال‌های انبساطی بلافاصله فشار بازدهی واقعی را خنثی می‌کنند، اما لحن انقباضی می‌تواند روند ریزشی پنج‌شنبه را تمدید کند. انتشار شاخص قیمت هزینه‌های مصرف شخصی (PCE) در ۳۰ جولای: کاهش این شاخص، احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر را تضعیف کرده و بزرگ‌ترین مانع فعلی نقره را از میان برمی‌دارد. نسبت طلا به نقره: حفظ این نسبت زیر عدد ۶۸ سیگنالی بزرگ برای آغاز رالی حرکتی شدید نقره نسبت به طلا است. در مقابل، عبور مجدد به بالای مرز ۷۱ نشان می‌دهد فشار فروش در بازار کاغذی دوباره قدرت گرفته است. نتیجه‌گیری رویارویی اخیر بازار کاغذی و فیزیکی نقره بار دیگر ثابت کرد که نوسان‌های کوتاه‌مدتِ ناشی از بازارهای آتی نباید مبنای تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران بلندمدت قرار گیرد. وجود ۵ سال کسری عرضه متوالی و تقاضای مستحکم در بخش صنعت، کف قیمتی بسیار ایمنی برای نقره ساخته است. به‌جای واکنش‌های هیجانی به نوسانات ناشی از نوسان‌های بازار نفت یا نرخ بهره، تمرکز بر روی نقاط عطف کلیدی مانند بیانیه‌های فدرال رزرو و نسبت طلا به نقره، بهترین استراتژی برای بازنگری بهینه در سبد دارایی است