در حالی که داده‌های تورم آمریکا نسبت به انتظارات داغ‌تر ظاهر شده، فدرال رزرو همچنان سیاست انتظار و مشاهده را در پیش گرفته و نرخ بهره را بدون تغییر نگه داشته است. اما در آن سوی اقیانوس اطلس، بانک مرکزی انگلستان (BoE) برخلاف این روند، نرخ بهره را افزایش داد و آن را به 4 درصد رساند. این تفاوت رفتار دو بانک مرکزی بزرگ، پرسش مهمی را مطرح می‌کند: چرا دو اقتصاد با شرایط تورمی نسبتاً مشابه، دو مسیر سیاستی کاملاً متفاوت را انتخاب کرده‌اند؟
یکی از دلایل اصلی این واگرایی، به ساختار متفاوت بازار انرژی در بریتانیا برمی‌گردد. اقتصاد انگلستان به شدت به واردات گاز طبیعی وابسته است و نوسانات قیمت جهانی انرژی مستقیماً روی هزینه‌های داخلی خانوارها و شرکت‌ها اثر می‌گذارد. این وابستگی باعث می‌شود فشارهای تورمی در انگلستان ماهیتی متفاوت از آمریکا داشته باشد که منابع انرژی داخلی گسترده‌تری دارد. در نتیجه، بانک مرکزی انگلیس با وجود ریسک تورمی، تصمیم گرفت با افزایش نرخ بهره، از ارزش پوند دفاع کند و هزینه واردات انرژی را کنترل کند؛ در حالی که فدرال رزرو با تکیه بر ثبات نسبی‌تر اقتصاد داخلی آمریکا، ترجیح داد نرخ را ثابت نگه دارد تا تأثیر کامل سیاست‌های پیشین را ارزیابی کند.
این واگرایی سیاستی میان دو بانک مرکزی بزرگ می‌تواند روی ارزش دلار، جریان سرمایه جهانی و در نهایت بازارهای ریسک‌پذیر از جمله بیت‌کوین و سایر رمزارزها اثر بگذارد. معامله‌گران معمولاً تصمیمات فدرال رزرو را به دقت دنبال می‌کنند چون نرخ بهره آمریکا بر نقدینگی دلاری و جذابیت دارایی‌های پرریسک در سطح جهانی تأثیر مستقیم دارد. تحلیلگران هشدار می‌دهند که اگر این شکاف سیاستی ادامه یابد، می‌تواند نوسانات بیشتری در بازارهای ارز و به‌طور غیرمستقیم در بازار کریپتو ایجاد کند.
این خبر ترجمه و بازنویسی گزارشی از BeInCrypto با عنوان اصلی «US Inflation Runs Hotter, So Why Did BoE Hike Rates and Not the Fed?» است. تحلیل و جمع‌بندی فارسی از تریدیار است.