ویتالیک بوترین اعتراف کرد؛ هوش مصنوعی هویت ناشناس او را از روی شیوه استدلالش شناسایی کرد!

آیا هوش مصنوعی می‌تواند نویسنده یک متن ناشناس را تنها از روی شیوه استدلال و نگارش او شناسایی کند؟ ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin) ، هم‌بنیان‌گذار اتریوم، برای یافتن پاسخ این سوال آزمایشی جالب طراحی کرد؛ اما نتیجه برخلاف انتظارش بود. او تأیید کرد که یک مدل مبتنی بر هوش مصنوعی توانسته با موفقیت هویت او را به‌عنوان نویسنده یک پیشنهاد ناشناس برای اتریوم تشخیص دهد. به گزارش ، این اتفاق بار دیگر نگرانی‌ها درباره آینده ناشناس ماندن توسعه‌دهندگان در پروژه‌های متن‌باز را پررنگ کرده است؛ به‌ویژه در اکوسیستم بلاکچین که بسیاری از مشارکت‌کنندگان، از جمله خالق بیت کوین، با نام مستعار فعالیت کرده‌اند. ماجرا از جایی آغاز شد که بوترین در اواخر ژوئن ادعاهای مطرح‌شده درباره توانایی هوش مصنوعی در از بین بردن ناشناس بودن کاربران اینترنت را به چالش کشید. او در آن زمان اعلام کرد که طی دهه گذشته یکی از اسناد مرتبط با اتریوم را با هویتی متفاوت منتشر کرده و از کاربران خواست نویسنده آن را پیدا کنند. در پاسخ به این چالش، فرانکلین وانگ (Franklyn Wang)، مدیرعامل کو-اینوست (Co-Invest)، با استفاده از ابزار تحلیلی مبتنی بر هوش مصنوعی موفق شد بوترین را به‌عنوان محتمل‌ترین نویسنده نسخه بازنویسی‌شده پروپوزال بهبود اتریوم EIP-7503 شناسایی کند. وانگ پس از تأیید نتیجه توسط بوترین نوشت: این سند، نسخه بازنویسی‌شده EIP-7503 بود که ویتالیک برای پنهان کردن هویتش، ابتدا آن را به زبان چینی نوشته و سپس با ترجمه ماشینی به انگلیسی برگردانده بود. چیزی که هویتش را لو داد، واژه‌ها نبود؛ بلکه شیوه استدلالش بود. شیوه فکر کردن، نه سبک نگارش بوترین توضیح داد که برای پنهان کردن هویت خود، متن را ابتدا به زبان چینی نوشته، سپس با استفاده از مدل Qwen 2.5 به انگلیسی ترجمه کرده و در نهایت ترجمه را به‌صورت دستی ویرایش کرده است تا سبک نوشتاری‌اش قابل تشخیص نباشد. با این حال، او پذیرفت که این روش نتوانسته هوش مصنوعی را فریب دهد. بوترین در واکنش به نتیجه این آزمایش نوشت: نکته جالب این بود که سرنخ‌هایی که هوش مصنوعی پیدا کرد، به عادت‌های ذهنی و شیوه توضیح مفاهیم ریاضی و الگوریتمی من مربوط می‌شد؛ نه سبک نگارش. به همین دلیل، تمام تلاش من برای پنهان کردن شیوه نوشتنم بی‌اثر ماند. به گفته وانگ، ابزار تحلیلی او در میان ۲۷ سند مختلف، بوترین را با احتمال حدود ۲۰ درصد به‌عنوان محتمل‌ترین نویسنده شناسایی کرده بود؛ رقمی که حدود ۱۰ برابر بیشتر از نزدیکترین گزینه بعدی بود. آیا دوران ناشناس ماندن توسعه‌دهندگان به پایان می‌رسد؟ اهمیت این آزمایش فراتر از شناسایی هویت بوترین است. بسیاری از چهره‌های شناخته‌شده صنعت کریپتو، از جمله ساتوشی ناکاموتو ، سال‌ها با نام مستعار فعالیت کرده‌اند و ناشناس ماندن بخشی از فرهنگ پروژه‌های متن‌باز محسوب می‌شود. این نگرانی پیش‌تر نیز مطرح شده بود. پژوهشی که اوایل سال جاری توسط محققان دانشگاه ETH زوریخ و شرکت آنتروپیک (Anthropic) منتشر شد، نشان داد مدل‌های زبانی بزرگ می‌توانند با تحلیل متن‌های بدون ساختار و مقایسه آنها با نمونه‌های موجود، هویت نویسندگان ناشناس را با دقتی بالاتر از روش‌های سنتی شناسایی کنند. با این حال، ولادیمیر نوواکوفسکی (Vladimir Novakovski)، مدیرعامل شرکت لایتر (Lighter)، اعلام کرده او و وانگ پیش‌تر در سال ۲۰۲۳ تلاش کرده بودند با استفاده از GPT-4 هویت ساتوشی ناکاموتو را از طریق سبک نگارش مقالات رمزنگاری شناسایی کنند، اما این پروژه به نتیجه قابل اتکایی نرسیده است